الشيخ عباس القمي
26
جمال الاسبوع بكمال العمل المشروع ( فارسى )
رحمه اللّه را اختيار نمود و مدتى را هم در نزد آن دانشمند بزرگ به كسب علم و استفاده پرداخت ، چنانچه خود مؤلف در كتاب فوائد الرضويّه - كه در تراجم علماى اماميّه است . . . - در ترجمهء استادش مرحوم محدّث نورى مىنگارد : من هميشه اوقات ملازم استاد خود بودم ، سفر و حضر ، شبها و روزها از او استفادهء وافرى نمودم ، تا آنكه عمرش به پايان رسيد ؛ و صورت اجازهاى كه از استاد خود دارند در اغلب كتب مؤلّفه خود مرقوم داشتهاند . و پس از مدّتى اقامت در نجف اشرف بر اثر عارضهء مزاجى و ضيق النّفسى ( تنگى نفس ) را كه مبتلا شده و اين علّت تا پايان زندگانى با او بود ، به قم مراجعت نمود و در مولد و موطن اصلى خود اقامت فرمود ، و چندين كتاب در طول مدّت اقامتش در قم تأليف نموده ، تا آنكه در سنهء 1332 بهواسطهء گرفتاريها و ابتلائات داخلى به مشهد مقدّس رضوى مهاجرت نمود و آن آستان مقدّس را موطن خود قرار داد و مجاور آن شهرستان علم و فضيلت گرديد ، و از بركات مجاورت آن آستانهء مقدسه كتب بسيار مفيد تأليف و تصنيف نمود ، و در اوقات فراغت بهخصوص ايام اقامهء عزا مردم را به موعظهء شيرين و سخنان سودمند مستفيد مىنمود ، كه الحق سخنانش آثار ديگرى داشت و جذّابيتى تمام كه قلوب را به خود جذب مىنمود ، و اخلاق و زهد و تقوا و پاكى او ، كه بدون مبالغه هريك راهنما و دليل جمعيّت بود ، كه مىتوان گفت در عصر خود نمونهاى از پيشينيان و بزرگان بود ، در طول زندگانى در پيرى و جوانى جز رشتهء حقپرستى راهى نپيمود و در انجام وظايف خود آنى كوتاهى نكرد . خوشا به احوال جمعيّتى كه وظايف خود را بدانند و موقع عمل كوتاهى نكنند . در سال هزار و سيصد و پنجاه و دو ( 1352 ) به عزم زيارت حضرت امير الحسن عليه السّلام ثانيا به نجف اشرف مشرف شده مجاور آن آستان مقدس گرديد ، و در طول آن مدت كه اواخر زندگانى او بود ، دائما اشتغال به تأليف داشت و چند كتاب هم